Feelings

 

Moet over 10 minuten. Beetje zenuwachtig, maar dat trekt wel weg 😉 Spreek je straks baby! Xxx

Warme tintelingen verspreiden zich door mijn hele lijf als ik het berichtje van Daniel lees. Ik vind het zo lief van hem dat hij elke keer voordat hij moet optreden eraan denkt om mij een berichtje te sturen.

Heel veel succes, je kunt het! 🙂 Ik denk aan je. Xxx

Ik kijk naar de vinkjes die onderaan het bericht verschijnen. Niet blauw. Hij zal natuurlijk bijna moeten draaien en helemaal stijf staan van de adrenaline. Ik zal wel weer iets van hem horen als hij klaar is.

Ik loop naar de keuken en schenk een glas wijn in. Waar heb ik zo’n succesvolle DJ als geliefde aan verdiend? Ik leerde hem kennen toen hij nog helemaal niet zo bekend was, en meer als party-DJ door het hele land op festivals draaide. Een keer was ik met mijn vriendin Marissa een weekendje in Amsterdam, waar we als geluksvogels last-minute kaartjes hadden gescoord voor de opening van een nieuwe club. En drie keer raden wie daar draaide? Mijn eigen Daniel Dee. Of nou ja, toen nog Daniel Dijkmans.

Marissa en ik stonden on stage, toen hij me opmerkte en speciaal de spots van kleur veranderde om mij en Marissa in het middelpunt van de belangstelling te zetten. Volgens mij had ik nog nooit zo uitbundig gedanst. Mijn god, wat was dat een leuke avond. Daniel dacht er blijkbaar ook zo over, want toen een collega het stokje van hem overnam, kwam hij naar ons toe. Sterker nog: naar mij. Ik keek in zijn heldere, blauwe ogen en kreeg spontaan geen lucht meer. Hij kwam naar mij! Een verlegen meisje uit een boerendorpje in Brabant.

‘Waarom wil jij met mij, van alle meisjes? Wat zie je in mij?’ vroeg ik toen we al een tijdje samen waren. We zaten op het strand in Griekenland en de lucht had alle kleuren van de regenboog door de zon die steeds verder achter de horizon zakte.

Hij keek me aan en leek haast emotioneel. ‘Ik was vroeger als kind gepest op school, omdat ik niet als alle andere jongens van mijn klas op sport zat, maar op trompetles. Ik zat liever thuis muziek te maken dan met de andere kinderen te voetballen. Door al die ervaringen zocht ik iemand waar ik meteen een goed gevoel bij zou hebben, die er altijd voor me zou zijn en me onvoorwaardelijk zou steunen in mijn carrière, no matter what.’ Hij streelde door mijn haar en ik was verbaasd door dat kwetsbare antwoord. Ik wist niet dat dat zo diep in hem zat, maar het deed me goed dat hij zo eerlijk tegen me was. Wat maakte dat ik nog meer vlinders voor hem begon te voelen.

Niet lang daarna werd hij uitgenodigd om met Sunnery James en Ryan Marciano een aantal clubtours te doen, en zo heeft hij meer bekendheid weten te krijgen. Hij werd serieuzer met muziek maken en schreef het nummer Feelings, dat gebaseerd is op zijn gevoel toen hij mij voor het allereerst zag in die club, en hij brak meteen internationaal door. Dat betekende overal ter wereld concerten, interviews en dat hij vanaf toen thuishoorde naast grote namen als Armin van Buuren, Afrojack en Martin Garrix. En ik was zo trots. ‘Mijn vriend is DJ, Daniel Dee. Je kent hem vast wel.’ Het gaat waarschijnlijk nooit wennen om dat te zeggen.

En ondanks dat alles is het altijd goed blijven gaan tussen ons. Ik ben zo blij dat onze relatie nog niet één keer onder zijn succes en roem heeft geleden, of onder druk heeft gestaan. Waarom zou hij me anders voor elk optreden nog een berichtje sturen?

Ik ben nog niet klaar met het inschenken van mijn glas wijn, of mijn telefoon gaat al. Van schrik laat mijn motoriek me een fractie van een seconde in de steek en schenk ik naast het glas. Ik droog mijn hand af en ren naar waar het geluid vandaan komt. Wat lief dat Daniel me nog wil bellen in de laatste minuten voor zijn optreden!

Ik kijk op het scherm en zie dat het niet Daniel is, maar Marissa. Ik neem op. ‘Hé schat!’

‘Chloe, ik zou maar niet op Instagram kijken als ik jou was,’ zegt mijn vriendin meteen serieus, maar ze klinkt wat angstig.

Mijn nieuwsgierigheid is meteen gewekt. ‘Waarom niet?’ vraag ik verbaasd, en wil haar eigenlijk al wegdrukken om te zien wat er nou zo erg is op Instagram dat ik het eigenlijk niet mag bekijken.

Marissa slikt hoorbaar een brok in haar keel weg. ‘Daar staat een foto.’

Ik begin zachtjes te lachen. ‘Daar staan wel miljoenen foto’s.’

‘Nee, maar er staat een foto van dat Amerikaanse model Lily Anderson, samen met Daniel. Lachend in een restaurant.’

Mijn hart versteent. Alhoewel ik stiekem wel weet dat dit geen grapje is, en dat ik diep in mijn hart wel wist dat dit ooit zou gebeuren, wil ik het toch niet geloven. ‘Niet waar. Dat verzin je.’

Ik hoor Marissa bijna met haar hoofd schudden. ‘Check Instagram dan!’

‘Oké oké.’ Met een hevig kloppend hart druk ik haar weg en klik ik op het Insta-icoontje. Marissa heeft mijn naam al in de foto gezet, zie ik. Ik durf hem haast niet te openen, maar ik ben zo nieuwsgierig dat ik het toch doe. Waar mijn hart net nog bijna op tilt sloeg, heeft mijn lichaam de stekker er nu uit getrokken. Ze zitten sushi te eten, prosecco te drinken en te lachen naar de camera. Dan valt me een klein detail op, maar net groot genoeg om het me de adem te benemen: Lily heeft een hand op Daniels knie gelegd.

Ik krijg tranen in mijn ogen en blijf maar kijken naar dat afschuwelijk lachende gezicht van Lily, die inderdaad, zoals in het bijschrift staat: gezellig samen aan het eten en werkplannen aan het bespreken is met Daniel Dee. Met míjn Daniel Dee! Hoe durft ze? Hoe durft hij?

Ik veeg mijn tranen weg. Alles wat hij tegen me gezegd heeft, over dat pesten en vertrouwen. Al die lieve appjes die hij me voor zijn optredens stuurde, het was dus allemaal nep?

Nee, dat kan niet.

Even kijken, waar is hij nu ook al weer? Ik open zijn website en klik op tourdates. Mijn lijf maakt een flinke hoeveelheid adrenaline aan van angst en opwinding. In een nanoseconde grijp ik mijn telefoon en bel ik Marissa terug.

‘Wat is nou die ene plek waar alles kan, mag en waar je minstens een keer in je leven geweest moet zijn?’

‘Ibiza?’ roept ze meteen vrolijk.

‘Vegas,’ verbeter ik met een lachje.

‘O, nog beter! Is hij daar nu dan?’

‘Yes, en wij gaan ook. Ik ga nu meteen tickets boeken. Zorg dat je al je afspraken voor morgen afzegt, want wij gaan vliegen.’

Als ik weer opgehangen heb, voel ik al die opwinding langzaam plaatsmaken voor angst. Wat ben ik aan het doen?

 

Een heerlijke, aangename warmte en de felgekleurde lichtjes van verschillende gokautomaten komen me tegemoet. Wauw, we zijn in Amerika. We zijn echt in Las Vegas. En ik ga mijn vriend terugkrijgen.

Marissa is door het dolle heen. ‘Oh my god, laten we langs The Strip lopen en met het Vegas bord op de foto en daarna meteen het zwembad in duiken! Misschien kunnen we een auto huren en…’

‘Maris, we zijn hier voor Daniel. Niet om een roadtrip te maken,’ onderbreek ik haar enigszins geïrriteerd.

‘Oké sorry. Wat is precies het plan?’

‘Hij treedt vanavond op in MGM Grand. Ik heb gisteravond al een kamer geboekt dus we hoeven alleen nog kaartjes voor het concert te scoren.’

Marissa kijkt ongelovig. ‘Oké, en hoe betaal jij dat allemaal?’

Ik laat een lachje zien. ‘Met de extra creditcard van mijn beroemde DJ-liefje.’ Triomfantelijk haal ik zijn zwarte kaart uit mijn zak.

Oh my god,’ roept Marissa opnieuw. ‘Dit wordt zo’n gave vakantie!’

Ik draai me alweer om. ‘Kom op dan!’

We nemen een taxi naar the Strip en zoeken de goede plek tussen al die gek uitziende hotels. Ik heb nog nooit zo’n straat gezien. Overal waar je kijkt, staan de grootste en origineelst uitziende hotels. Volgens mij zou je heel Amsterdam in deze straat kwijt kunnen.

‘Kijk, daar is Daniel!’ roept Marissa en ze wijst naar een ongelofelijk groot billboard met de reclameposter van zijn worldtour. Zijn lichtblauwe ogen kijken me aan en opeens zou ik het billboard op willen klimmen alleen maar om hem op de plek van zijn zonnige blonde haar te strelen en hem op de plek van zijn mond te zoenen. Zou ik echt zo gek zijn om een scherm af te lebberen?

Ik breng mezelf terug naar de realiteit. ‘Daar is het, MGM Grand!’

We staan een paar seconden van ongeloof te kijken, en wanneer we naar binnen gaan kunnen we maar niet stoppen met rondkijken. Een hal waarschijnlijk zo groot als de Dam. Er draait luide, zomerse muziek en overal hangen reclameborden met Daniels gezicht erop. Wat een luxe om hier te mogen optreden! Zou hij samen met die Lily een kamer hebben? Ik schud die gedachte fel van me af. Daar moet ik niet aan denken.

We checken in en lopen naar de evenementenbalie voor kaartjes voor zijn concert, maar de medewerkster kijkt bezwaard. ‘Het concert vanavond is al helemaal uitverkocht.’

‘Uitverkocht?’ roepen Marissa en ik vol verbazing. Dat kan niet waar zijn. Ik leun over de desk. ‘Maar Daniel Dee is mijn vriend! Ik moet hem zien!’

Ik zie dat de medewerkster moeite moet doen om niet in lachen uit te barsten. Tuurlijk, hoe geloofwaardig klink ik ook? Ze ziet me eerder als een gestoorde fangirl.

Wacht eens, zijn naam staat op zijn creditcard. Ik grijp mijn portemonnee en gris hem eruit. ‘Hier, dit is zijn creditcard. Die heeft hij aan mij gegeven.’ Vol trots laat ik hem aan miss Baliemedewerkster zien.

Miss Baliemedewerkster kijkt ernaar met een gerimpeld voorhoofd. ‘Deze is van Daniel Dijkmans?’ Ze spreekt het zo vreemd uit op z’n Amerikaans dat ik erom had gelachen als dit geen serieuze situatie was.

‘Dat ís Daniel Dee. Dijkmans is zijn echte naam!’ maak ik haar duidelijk.

Miss Baliemedewerker lijkt verschrikt. Heeft ze hem dan nog nooit op Wikipedia opgezocht? Heeft ze überhaupt nog nooit van hem gehoord? Ik zucht. ‘Luister. Mijn vriend, Daniel, gaat waarschijnlijk vreemd met een hoogblond soepstengelmodel. Ik wil hem vanavond confronteren met wat hij aan het doen is, op zijn eigen concert. Dus zou u misschien iets voor ons kunnen regelen?’ vraag ik bijna smekend en kijk naar Marissa, die ernstig knikt.

De blik van miss Baliemedewerkster gaat van verschikt naar ondoorgrondelijk. Shit, wat gaat ze nu doen? Maar dan opeens kijkt ze weer met dat bezwaarde gezicht. ‘Het spijt me, maar het concert is uitverkocht. Er zijn geen kaartjes meer. Als je je vriend zo graag wilt zien, dan moet je hem bellen.’

Ik adem geïrriteerd uit en deins terug van de desk. ‘Wat moeten we nu?’ vraag ik wanhopig aan Melissa.

Ze kijkt nog steeds ernstig en haalt haar schouders op. ‘Misschien dat je hem toch maar moet bellen.’

Ik zucht. ‘Ja maar stel dat hij op dit moment ligt te neuken met die Lily, daar hoef ik niet mee geconfronteerd te worden!’

‘Misschien ook wel niet. Misschien was het allemaal een misverstand,’ probeert Marissa me gerust te stellen.

‘Je hebt me zelf die foto laten zien!’ roep ik uit.

Nu zucht Marissa ook. ‘Hij is je vriend. Je kan hem toch gewoon bellen? Waar ben je nou zo bang voor?’

Ze heeft gelijk. Ik kan mijn eigen vriend toch wel bellen? Langzaam haal ik mijn telefoon uit mijn broekzak, en kijk weg als ik hem ontgrendel en een foto zie van hem en mij samen, lachend op het Griekse strand. Ik druk zijn nummer in en hou het nerveus bij mijn oor.

Om eerlijk te zijn, hoop ik dat hij niet opneemt. Ik wil niet dat hij vreemdgaat met dat Victoria’s Sekreet. Ik wil hem dat niet uit zijn mond horen zeggen.

‘Chlo!’ hoor ik hem meteen enthousiast roepen. Hij lijkt blij me te horen. Wat me erge pijn doet. Al zijn enthousiasme is een leugen.

Ik probeer mijn zenuwen weg te slikken. ‘Drie keer raden waar ik nu ben.’

Daniel lijkt na te denken. ‘Weet ik veel,’ lacht hij na een paar seconden.

‘Op hetzelfde continent als jij. Waarschijnlijk in een straal van honderd meter van jou vandaan.’ zeg ik serieus, en niet in staat om zelf te geloven dat het echt zo is.

‘Wat? Ben je in Las Vegas?’ roept hij net zo ongelovig.

‘Doe hem de groetjes!’ roept Marissa enthousiast bij mijn oor.

‘De groeten van Marissa.’

‘Is zij er ook?’ vraagt Daniel nog ongeloviger.

Ik knik. ‘Ja inderdaad, wij zijn allebei in Vegas. Om erachter te komen of het waar is wat er op Instagram staat.’

Het blijft even stil. Mijn hart bonst bijna mijn keel uit. Zie je wel, hij gaat dus toch vreemd. Ik bijt op mijn lip om niet in tranen uit te barsten.

‘Waar ben je nu?’ vraagt hij opeens.

‘In Vegas,’ zeg ik vervreemd. Heeft hij me niet begrepen?

‘Ja, maar waar?’ vraagt hij nadrukkelijk.

Ik kijk om me heen. Miss Baliemedewerkster staat me nog steeds erg raar aan te kijken. ‘Bij de evenementenbalie in MGM Grand.’

‘Blijf daar. Ik kom eraan,’ zegt hij fel en voordat ik iets terug kan zeggen, heeft hij opgehangen.

Ik sta beduusd naar mijn telefoon te kijken. ‘Hij komt eraan.’

‘Wat? Hier?’ vraagt Marissa ongelovig.

Ik kijk naar miss Baliemedewerkster, en er verschijnt een grote grijns op mijn gezicht. ‘Hij komt nu hierheen, Daniel Dee. Kunt u zien dat ik gelijk had.’

Miss Baliemedewerkster kijkt me voor de zoveelste keer aan met die ondoorgrondelijke blik, maar pakt dan de balietelefoon en toetst een nummer in. O nee, gaat ze beveiliging bellen? Om me weg te sturen omdat ik volgens haar compleet psychotisch bezig ben?

Ik kan niet horen wat ze zegt, maar Marissa en ik wisselen een angstige blik. Na een minuut komen er inderdaad beveiligers en ik schrik. Maar ze lopen langs me heen en het lijkt wel alsof ze andere mensen aansturen. Ik kijk om me heen en er komen van alle kanten beveiligers, alsof er een kudde schapen wordt losgelaten. Als ik beter kijk, zie ik dat ze hekken vasthebben, die ze een voor een naast elkaar neerzetten. Net zolang tot Marissa en ik helemaal omgeven zijn door hekken. We kijken elkaar vreemd aan, en dan nog een keer om ons heen. Er is nu een soort weg gebouwd met al die hekken, wat je ook in films ziet. Alleen de rode loper ontbreekt. Wacht eens even…

Ik tuur in de verte en zie een lange jongen met lichtblond haar onze kant opkomen. Daniel. Het is hem echt!

Hij beent snel op me af en ik kan het niet geloven. Daar zijn al die hekken dus voor. Een flink aantal gasten van het hotel staan aan weerszijden van de hekken te schreeuwen, maar de beveiligers houden ze tegen.

Ik kijk naar Daniel, en naar zijn lichtblauwe ogen die me serieus aankijken. Ik weet geen woord uit te brengen.

Hij komt voor me staan. ‘Ben je vanwege één foto helemaal hierheen gekomen om te zien of ik vreemd zou gaan met Lily Anderson?’

Ik durf hem niet aan te kijken. Ik kijk rond, naar al die schreeuwende mensen langs de hekken en voel me ongemakkelijk. ‘Ja.’

Daniel pakt mijn handen vast. ‘Chloe, Lily’s vader heeft een evenementenbureau. We waren een groot feest aan het plannen op de dag van het laatste concert van mijn worldtour.

Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Wat? Dus… het was gewoon een werkoverleg?’

‘Ja, dacht je dan dat het een date was?’

Ik voel me schuldig en sla mijn ogen neer. ‘Ja,’ zeg ik weer, al krijg ik het bijna niet over mijn lippen.

Daniel legt zijn hand onder mijn kin en laat me omhoog kijken. ‘Wat moet ik nou met zo’n hoogblond soepstengelmodel als ik jou heb?’ vraagt hij lachend en buigt zich voorover om zijn lippen op de mijne te drukken. Ik hoor alle mensen om ons heen nog harder schreeuwen. Van ongeloof, ontroering of jaloezie. Maar het maakt me allemaal niks uit. Ik kan me alleen concentreren op Daniel, zijn aanraking en zijn lippen.

 

Ik hoor luid gejuich en applaus, maar Marissa en ik juichen en applaudisseren het hardst van allemaal. Deze avond is de beste tot nu toe. Officieel was het concert uitverkocht, maar dankzij miss Baliemedewerkster, wiens naam Margaret was, konden Marissa en ik zonder poespas naar binnen lopen. Alleen maar omdat de wereldberoemde DJ Daniel Dee mijn vriend is, hoor. Voor de rest heb ik een doodnormaal leven.

Daniel kijkt lachend het publiek in. ‘Bedankt, allemaal,’ zegt hij een tikje geëmotioneerd door de microfoon. ‘Het volgende nummer is heel speciaal voor mij. Het was mijn eerste single en het gaat over het moment dat ik mijn vriendin Chloe voor de allereerste keer ontmoette.’ Hij werpt een lachje mijn kant op en wenkt me subtiel. Ik voel dezelfde vlinders als toen ik hem voor de allereerste keer zag. Trillend en vol adrenaline klim ik het podium op.

Hij pakt mijn hand vast. ‘Schat, dit gaat over wat ik voel voor jou, omdat ik van je hou. Dames en heren, dit is Feelings!’

2 Reacties

  1. 2 juni 2018 / 19:06

    Heel erg leuk om je verhaal hier te lezen! Eigenlijk gewoon heel goed om onze verhalen gewoon nog ergens te laten zien 😉 Zo zonde van al dat schrijfwerk! Ik heb er van genoten, dankjewel voor het delen 🙂 Heerlijk feel-good om zomaar even naar vegas te vliegen vanwege problemen, en er dan zo romantisch uit te komen. Je schrijft heel fijn!!

    • Lianne
      Auteur
      2 juni 2018 / 19:17

      Dank je wel voor je lieve complimenten! Fijn dat je van het verhaal hebt genoten 🙂 Dat is ook mijn doel, mensen blij en vrolijk maken van mijn verhalen! Ja iemand kwam ermee om het verhaal op haar website te delen en dat vond ik een goed idee. Zo zonde om met zo’n leuke verhalen waar je toch je best voor hebt gedaan om ze nooit meer te laten zien! Ik ben erg benieuwd naar jouw verhaal 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *