Feelgood kerstverhaal 2.0!

Kerstverhaal 2.0

Hallo allemaal! De kerstsfeer hangt in de lucht, dus besloot ik dat het weer tijd was voor een leuk, kort kerstverhaaltje. Vorig jaar had ik er ook een geschreven en dat beviel me zo goed dat ik weer in mijn pen, of nou ja… toetsenbord ben geklommen voor een leuk verhaal, en dit is het resultaat. Hopelijk vinden jullie het leuk. Ik wens jullie heel veel leesplezier en alvast fijne feestdagen!

Een groene kerst

Curaçao klinkt nu wel aantrekkelijk. Zon, zee en strand. Weg van al die kou en familieverplichtingen. Hoewel dat ook leuk kan zijn, als je ervan houdt tenminste. Maar ik behoor niet tot die groep. Waarom ben ik nou weer net op dát gedeelte van het Koninkrijk der Nederlanden geboren waar het in de winter moet vriezen?

Ik klik op de website van de vliegtuigmaatschappij en typ vervolgens de bestemming in op de zoekmachine. De eerst beschikbare vlucht is…

Wat? 7 januari pas? Ik typ ook Aruba en Bonaire in, maar ook daar is voor begin januari geen vlucht meer voor te vinden.

Oké, dan maar iets buiten het Nederlands taalgebied. Cuba, dat ligt daar ook in de buurt. Ik voer Cuba in en ik krijg een overload aan hits, en weer alles pas na 2 januari.

Ik begin radeloos te worden. Willen zo veel mensen zo graag weg met Kerst? Kom op, er moet toch nog wel iets over zijn voor Vicky Maassen?

Oké, kalm blijven. Misschien zoek ik wel niet goed genoeg en is er nog genoeg over om naartoe te vliegen. Ik typ wat bestemmingen in hier dichter in de buurt, om maar gewoon iets te vinden. Zelfs op plekken waar het nu niet eens zo heel warm meer is, zoals Ibiza of Rome, maar zelfs een broodkruimel op straat vinden is nog makkelijker dan een vlucht vinden tijdens de feestdagen.

Met een zucht val ik voorover, met mijn hoofd op mijn laptop, maar schiet dan spontaan weer overeind. Weet je wat: ik rijd gewoon naar Schiphol, en dan kijk ik wel wat ze daar nog beschikbaar hebben. Er zijn altijd mensen die last-minute niet meer meegaan. Misschien kan ik dan alsnog naar Curaçao!

Onderweg naar het vliegveld zie ik mezelf al helemaal compleet, met strandbedje en een vrolijk gekleurde cocktail op het strand liggen. Geen kou en geen regen, alleen maar een strakblauwe lucht en veel zonneschijn.

‘All I want for Christmas is youuuu!’

Mijn visioen wordt onderbroken door het gezang van Mariah Carey, die door de speakers van mijn radio tettert. Ik kreun van ergernis en zet dan Sky Radio af. Eens kijken, wat hebben we nog meer? Ik druk op de frequentie-knop, zodat ik zelf geen moeite hoef te doen een nieuwe zender te zoeken. Hij blijft hangen op 3FM, mooi.

‘Last Christmas, I gave you…’

Nee hè? Meteen druk ik de zoek-knop weer in. Radio 538. Please, laten ze daar geen kerstmuziek draaien!

‘Driving home for Christmas…’

Ik heb zin om die radio uit zijn voegen te rukken en uit het raam te slingeren. Driving home for Christmas? Flying away for Christmas! Is er dan niks wat niet met die kersthype mee gaat?

Voor de derde keer zoek ik naar een willekeurige zender, en dit keer blijft hij hangen op Dutchland FM. Die luister ik eigenlijk nooit, maar ik hoor een of andere Nederlandse rapper met een stem waar het autotune vanaf druipt, en besluit binnen een seconde dat dit honderd keer beter is dan al die afgezaagde kerstnummers.

Al wat relaxter rijd ik door en de hele weg hoor ik niks meer waar ook maar het woord ‘Christmas’ in voorkomt. Stukke beter.

Als ik mijn auto heb weggezet, loop ik met goede moed het vliegveld binnen en moet wel drie kwartier wachten voordat ik eindelijk aan de beurt ben bij de informatiebalie.

‘Is er echt geen last minute meer beschikbaar?’ vraag ik terwijl de moed me steeds verder in mijn schoenen zinkt.

Het meisje dat zo te zien met een halve burn-out achter de drukke balie staat, schudt spijtig haar hoofd. ‘U zou eventueel kunnen blijven wachten tot er iets vrij komt, maar er is geen garantie dat het zo is.’

‘Oké, ik wacht wel,’ zeg ik toch maar. Al zit ik hier nog twee dagen, ik moet en ik zal weg tijdens de Kerstdagen!

‘Dan kunt u hier rechtdoor in de wachthal plaatsnemen, dan kunnen we het u laten weten als er een plek vrijkomt voor de voor u gewenste bestemming. Welke mag ik noteren?’

‘Maakt niet uit, als het er maar lekker warm en zonnig is,’ zeg ik nadrukkelijk. Wellicht vergroot dat al eerder mijn kansen dan wanneer ik een specifieke bestemming noem.

Het meisje schrijft het op en moedeloos slof ik met mijn paarse koffer naar de wachtkamer. Zuchtend plof ik neer op een van de stoelen, terwijl ik een flesje crystal clear uit mijn handtas pak. Laat het heerlijke wachten maar beginnen.

‘Ga je ook last minute weg?’ hoor ik een mannenstem tegenover me en ik kijk op, om te kijken of hij het tegen mij heeft. Meteen als ik zijn gezicht zie, voel een licht schokje in mijn maag. Een jongen van mijn leeftijd, met bruin haar, een klein stoppelbaardje en lichtblauwe ogen kijkt me nieuwsgierig aan.

Ik ga meteen rechtop zitten. ‘Ja, ik hoop het wel. Jij ook?’

‘Nou, ik ga naar Bali, maar ik moet een overstap hebben in Duitsland en die vlucht heeft een paar uur vertraging. Snap jij dat nou? Een vlucht van maar een uurtje die meer dan het dubbele vertraging heeft?’ Hij lacht zijn witte tanden bloot en ik zie kuiltjes in zijn wangen verschijnen. Holy mahonie. Wat een lekker ding!

‘Eh…’ Ik probeer er iets zinnigs uit te krijgen, maar besluit maar een beetje onnozel te lachen. ‘Ja, die vliegtuigen soms hè? Vreselijk! Nog erger dan treinen.’

De jongen lacht tot mijn verbazing met me mee. ‘Zeg dat wel, ja. Altijd dat gesodemieter met dat openbaar vervoer. Je wordt er horendol van.’ Hij kijkt me nieuwsgierig aan. ‘En waar ga jij naartoe?’

Zijn doordringende, lichtblauwe blik maakt dat ik mezelf horendol voel worden, van hem. Zo vreselijk horendol zelfs, dat ik er bijna geen adem meer van kan halen. ‘Ik had nog niet echt iets specifieks in gedachten,’ zeg ik dan toch maar. Al zou ik op dit moment wel graag met hem mee naar Bali willen.

Hij kijkt me verbaasd aan. ‘Kon je zo last-minute dan nog wel vrij krijgen van je werk?’

‘Ik ben freelance redacteur, dus manuscripten nakijken kan ik ook op het strand doen,’ zeg ik met een lachje, terwijl ik een slokje van mijn flesje neem om mijn plotseling droog geworden mond wat hydratatie te gunnen.

‘Wauw, dat klinkt leuk!’ zegt hij goedkeurend, en zo te zien meent hij het oprecht, aan die diepe kuiltjes in zijn lachende gezicht te zien. ‘Dat lijkt me handig, overal kunnen werken waar je wilt.’

Ik knik. ‘Dat is zeker een voordeel,’ antwoord ik trots. ‘En wat doe jij voor de kost?’

Nu is het zijn beurt om me een trotse blik te werpen. ‘Ik ben radio-dj.’

Mijn mond valt open. ‘Echt? Wat gaaf zeg! Bij welke zender?’ Oh my god, ik zit hier dus in principe gewoon met een BN’er te kletsen!

‘Dutchland FM. Nog niet zo groot als bijvoorbeeld 538 of Q Music, maar we groeien best hard,’ zegt hij lachend, alsof hij dat dagelijks vertelt. Wat hij waarschijnlijk ook doet.

‘Vooral deze maand, denk ik. Aangezien jullie zo’n beetje de enigen zijn die geen kerstmuziek draaien en al die kersthaters massaal naar Dutchland overstappen.’

Hij lacht. ‘Zoals jij?’

Ik sla mijn ogen neer en voel me lichtelijk betrapt. ‘Ja, zoals ik.’

Dan, als ik weer opkijk, zie ik een klein glimlachje, en hij steekt zijn hand naar me uit. ‘Aangenaam, ik ben Christiaan. Mede-kersthater.’

Ik beantwoord zijn handdruk en voel de adrenaline in mijn buik weer opspelen, terwijl ik de uitroepen in mijn hoofd over dat ik een BN’er aan het aanraken ben probeer te negeren. ‘Vicky. En werk je daarom bij Dutchland FM?’

‘Aangenaam, Vicky. En nee, niet alleen daarom. We krijgen elke vrijdag gratis broodjes frikandel bij de lunch.’ Hij likt zijn lippen af en kijkt er verheerlijkt bij, alsof hij de rest van de week alleen maar op spruitjes moet leven.

Zijn uitspraak van mijn naam gaven me al warme tintelingen door mijn hele lichaam, maar nu schiet ik in de lach. ‘Dat is de meest originele motivatie om ergens aan de slag te gaan die ik ooit heb gehoord.’

‘U wilde een vlucht naar de zon, toch?’ hoor ik opeens achter me en ik schrik op. Het meisje dat me aan de balie geholpen heeft staat naast me en kijkt me nieuwsgierig aan. Of nou ja, nieuwsgierig… eerder ongeduldig. Ik snap het wel, ze wil natuurlijk zelf ook zo snel mogelijk op vakantie.

Hoopvol draai ik me met mijn hele lichaam naar haar toe. ‘Is er iets vrijgekomen?’ vraag ik, zelf ook nogal ongeduldig.

‘Een plek naar Thailand en een naar Curaçao. Zit daar iets voor u bij?’

Mijn hart maakt een sprongetje. Toch naar Curaçao!

Maar dan voel ik mijn hart meteen weer terugzakken en ik kijk vanuit mijn ooghoeken naar Christiaan, die, zo lijkt het wel, lichtelijk teleurgesteld naar me kijkt.

Even ben ik in overweging, maar Christiaans blik is genoeg om me van gedachten te laten veranderen.

Oké, fuck Curaçao.

Ik draai me weer om naar de medewerkster. ‘Eh, zijn er ook nog vliegtickets beschikbaar voor die vertraagde vlucht naar Duitsland?’ vraag ik hoopvol, en ik zie Christiaan oplichten.

‘Als het goed is wel, dat zal ik even voor u nakijken,’ knikt ze, kijkt dan van mij naar Christiaan en draait zich weer om. Als ze al denkt wat voor een wispelturig trutje ik ben, laat ze het niet merken.

Christiaan kijkt me grijnzend aan. ‘Ik ga niet naar Duitsland hè? Ik ga naar Bali.’

‘Ja dat weet ik, want ik ga met je mee,’ zeg ik triomfantelijk. ‘Van daaruit zullen er vast nog wel vluchten naar Bali zijn.’

Christiaan lacht weer, met die heerlijke kuiltjes in zijn wangen en die mooie pretlichtjes in zijn blauwe ogen. ‘En anders gaan we wel skiën.’

Ik kijk hem serieus aan. ‘We?’ vraag ik onnozel en voel mijn hart in mijn keel bonzen.

Christiaan staat op en hij komt naast me zitten, waardoor zijn warmte op mijn huid straalt. ‘Ja. Ik laat je daar toch niet alleen achter?’

Zijn stem is serieus, zwoel bijna, en ik voel mijn maag exploderen als hij mijn hand vastpakt. Zonbestemming of skiën, groene of witte kerst… Het maakt me allemaal niks meer uit, als ik maar bij Christiaan kan zijn.

Volg:
Share:

12 Reacties

  1. 20 december 2019 / 08:02

    Wat een heerlijk verhaal! Ik heb er erg van genoten. Je hebt zo’n mooie schrijfstijl.

    • Lianne
      Auteur
      20 december 2019 / 10:00

      Dank je wel, wat lief! Fijn dat je ervan genoten hebt <3

      • Lianne
        Auteur
        15 januari 2020 / 20:44

        Dank je wel voor je lieve reactie! 🙂

  2. 21 december 2019 / 10:06

    Wat een heerlijk feelgood verhaal! Prachtig geschreven weer! Ik kreeg er spontaan een glimlach van op mijn gezicht en moest hard lachen om de songtitel ‘Flying Away for Christmas’ 😉 Ik voel een nieuw kerstliedje opkomen voor andere niet-kerstliefhebbers 😉

    • Lianne
      Auteur
      21 december 2019 / 13:13

      Bedankt voor je lieve reactie! Fijn dat je het leuk vond en het met een glimlach zat te lezen! 🙂 Haha ja echt hè? Denk dat ik volgend jaar maar eens een cursus songwriting ga doen om zo’n anti-kerstnummer te gaan schrijven 😛

  3. 21 december 2019 / 12:55

    Haha, goed geschreven. Ik heb geen zin in kerst dit jaar omdat mijn opa recent is overleden. Dus ik ben heel blij met de insteek van je verhaal. Je kan echt goed schrijven! Al wist in dat natuurlijk wel door je beroep. Maar het is de eerste keer dat ik iets nieuws van je lees. Ik kon niet anders dan met een glimlach lezen 🙂

    • Lianne
      Auteur
      21 december 2019 / 13:16

      Wat rot dat je dit jaar geen zin hebt in Kerst vanwege het overlijden van je opa! Dat kan ik me heel goed voorstellen. Fijn dat je mijn verhaal daarom zo leuk vond om te lezen en dat het toch een glimlach op je gezicht heeft getoverd! Ik vind het altijd zo mooi als lezers mijn verhalen met een glimlach lezen, dat is ook echt mijn doel! Dus bedankt voor je lieve compliment! En ik wens je veel sterkte toe <3

  4. 21 december 2019 / 21:09

    Een heerlijke feelgood! Leuke insteek ook! Ik zie ruimte voor een leuk vervolg op Bali. 😉

    • Lianne
      Auteur
      21 december 2019 / 22:24

      Dank je! Haha, wie weet 😉

  5. 14 januari 2020 / 13:23

    Dit leest heerlijk weg Lianne! Al ben ik niet anders van je gewend,, super dat je je meer wil gaan richten op het schrijven!

    • Lianne
      Auteur
      15 januari 2020 / 20:45

      Dank je wel voor je lieve reactie! Je zult snel meer lezen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *