Werk vs passie

Een witte roos in mijn tuin. Een echte blijmaker 🙂

Oké. Ik moet vandaag even een persoonlijk, wat minder leuk artikel plaatsen. Want dat is hoe ik me op dit moment voel en ik moet het even kwijt. Als je een blogartikel met tranen in je ogen zit te typen (ook al staat er vrolijke muziek op) dan weet je dat het serieus is.

Ik heb een zware en vermoeiende week werken achter de rug (bijna achter de rug, vanavond nog één dienst). Waarin ik zo’n beetje op de automatische piloot mijn werk doe en thuis zit te huilen omdat ik dit eigenlijk gewoon niet meer wil. Hoge werkdruk, vermoeidheid, weinig uitdaging, geen voldoening… allemaal dingen die al jaren een rol spelen. De vragen komen steeds vaker in me op: waar doe ik het eigenlijk nog voor? Waarom heb ik in godsnaam voor de zorg gekozen? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat als ik het terug kon draaien ik het niet had gedaan. Maar dat is altijd achteraf.

Je werkt om te leven, maar toen ik in Eindhoven woonde, was het vaak meer andersom. Na elk teamoverleg ging ik met tranen in mijn ogen naar huis. Ik wilde dit niet meer. Toen ik in Noord-Holland werk ging zoeken, had ik voor mezelf al de keuze gemaakt te gaan flexen, en om geen vaste aanstelling in een team meer aan te nemen. Ik was daar heel stellig in. Het is een keuze die ik voor mezelf gemaakt heb en waar ik me goed bij voel. Geen teamtaken meer, geen teamoverleg meer, geen dingen meer die niks voor mij zijn, die niet bij mij passen en die ik niet leuk vind. Alleen een lijstje krijgen naar welke cliënten ik die dag naartoe moet en verder geen extra verantwoordelijkheden. Dat beviel best goed, maar mijn ‘zorgkaars’ is bijna opgebrand en ik geef meer dan dat ik er voor mijn gevoel voor terugkrijg. Ik ben er klaar mee. Als geld geen rol speelde, was ik allang weg uit de zorg.

Het is een eeuwige strijd tussen doen wat je moet om geld te verdienen, en doen wat je wil omdat het je passie is. Deze week deelde ik op Instagram een quote uit mijn verhaal: ‘Anderen gelukkig maken heeft geen zin als je er zelf niet gelukkig van wordt.’ Ik las hem opnieuw en begon weer bijna te huilen. Want het is precies waar ik elke dag mee worstel. Het wordt steeds erger. Hoe graag ik ook zou willen zeggen: ‘Nu is het klaar, ik kap ermee’, het gaat gewoon niet omdat ik het geld nodig heb. Hoe graag ik gewoon fulltime zou gaan schrijven en met manuscripten en schrijfcoaching bezig zou willen zijn, ik kan er gewoon (nog) niet van leven.

Toch wil ik na de zomer minder uur gaan werken. Van 28 naar 20, hooguit. Ik weet het, minder inkomsten. Daar zat ik ook heel erg mee in mijn maag/hoofd. Maar het hart wil wat het wil en het hart wil schrijven. Dat boek afkrijgen. ZZP opdrachten krijgen. En daar heb ik zelfs nu met mijn 28 uur niet genoeg tijd of energie voor, terwijl het toch datgene is wat ik het liefste wil. Dan maakt net rond kunnen komen me niet zoveel uit.

Ik weet dat ik niet de enige ben die hiermee worstelt, dus als je jezelf herkent in dit verhaal is het misschien goed om er eens over te praten. Praten lucht altijd op, en steun en herkenbaarheid krijgen helpt toch altijd wel een beetje. Ook al heb ik nu misschien een nare week, toch houd ik voor mezelf in mijn hoofd dat er écht betere tijden aan komen. Ik krijg over een paar weken eindelijk voor het eerst een manuscriptopdracht van een schrijfster, we krijgen eindelijk onze kitten, ik heb eind juli twee weken vakantie en ik ga een tripje maken naar Londen. Dus het komt uiteindelijk allemaal wel goed, maar soms lucht het op om even iets van je af te schrijven. Al hou ik niet zo van klaagblogs, maar volgende keer wordt het weer iets vrolijks 🙂

Groetjes en een dikke x!

-Lianne

Volg:
Share:

21 Reacties

  1. 15 juni 2018 / 11:06

    Heel herkenbaar. Het is iets waar ik ook al jaren mee worstel. Zo jammer; ik ben er van overtuigd dat veel verhalen niet verteld worden. Maar hou vol! Uiteindelijk komt het vast goed!

    • Lianne
      Auteur
      15 juni 2018 / 12:27

      Ja klopt, ik weet dat veel mensen hiermee worstelen. Daarom is het ook eens goed om er over te praten en het bespreekbaar te maken. Dank je wel! Voor jou vast ook 🙂 Ooit maken we onze droom om fulltime te schrijven waar!

  2. 15 juni 2018 / 21:01

    Lieve Lianne, ik vind het zo ontzettend naar om dit te lezen! ♥ Heb je net een heel uitgebreide mail gestuurd om je hopelijk een beetje op te poppen. Heel dikke knuffel voor jou!

    • Lianne
      Auteur
      15 juni 2018 / 23:24

      Dankjewel voor je lieve reactie Romy <3 Doet me echt goed! Wetende dat ik een rustig weekend heb gaat het sowieso al beter!

    • Lianne
      Auteur
      15 juni 2018 / 23:24

      Haha, dat begreep ik al hoor 🙂

  3. 17 juni 2018 / 14:37

    De zorg is ook gewoon ontzettend zwaar om in te werken op dit moment. 🙁
    Veel sterkte. Hopelijk lukt het op termijn wel om helemaal voor je passie te gaan!

    • Lianne
      Auteur
      18 juni 2018 / 00:07

      Ja klopt, helaas. Zelfs voor mensen die wel passie voor het vak hebben wordt het teveel. Hartstikke bedankt voor je lieve woorden 🙂

  4. 17 juni 2018 / 17:26

    Heel herkenbaar Lianne! Ook ik heb weer een hele lange drukke werkweek buiten de deur gehad, meer inkomsten inderdaad, maar geen puf meer ‘s avonds om nog te schrijven. Zo moeilijk om daar een goede balans in te vinden…

    • Lianne
      Auteur
      18 juni 2018 / 00:09

      Moeilijk is het hè? Het blijft altijd een dilemma. Meer werken is meer inkomsten, maar minder tijd voor je passie. Ooit vinden we hier nog wel een weg in. Waar een wil is… 😉

  5. 18 juni 2018 / 07:30

    Wat herkenbaar! En wat goed dat je hier gewoon eerlijk over schrijft. Het is zeker niet een gewone klaagblog, het is een eerlijk en open artikel. Ik hoop dat je hier een weg in vindt! Eerst aan jezelf denken voordat je aan een ander kan denken.

    • Lianne
      Auteur
      18 juni 2018 / 10:26

      Dank je wel voor je lieve reactie <3 Gelukkig is het deze week wat rustiger qua werk. Ja inderdaad, het voelt voor mezelf wel als klagen, terwijl ik eigenlijk gewoon mijn hart moest luchten en er open en eerlijk over wilde zijn. Ik ben blij dat juist zo'n soort artikel als dit veel begrip en herkenning oproept.

  6. 18 juni 2018 / 16:33

    Herkenbaar en wat goed dat je hier over schrijft! Ik werk zelf ook in de zorg, maar dan de administratieve kant en ik zie (en voel soms) ook zeker die werkdruk. Ik hoop echt dat je je droom kunt gaan waarmaken!

    • Lianne
      Auteur
      19 juni 2018 / 23:15

      Ja klopt, de werkdruk in de zorg is overal voelbaar. Bedankt voor je lieve woorden <3 Dat hoop ik ook voor jou!

  7. 20 juni 2018 / 10:04

    Het is zo rot als je werk zoveel energie vraagt en het niet echt is wat je vanuit je hart wilt doen (schrijven dus) en zo herkenbaar. Ook ik zat in die situatie 3 jaar terug. Niet in de zorg (de zorg is inderdaad heel zwaar), maar ik was leerkracht. Ook niet echt een beroep zonder werkdruk 😉 Goh wat hebben er veel tranen gevloeid voordat ik durfde te stoppen en te gaan doen wat mij echt gelukkig maakt (en daar ben ik nog niet helemaal hoor, haha, maar stoppen met dat werk was een hele goede beslissing). Ik hoop voor jou dat je ook je passie meer en meer kunt gaan volgen. Waar deuren sluiten, gaan weer nieuwe deuren open! Hopelijk ga je steeds meer kunnen leven van je bedrijf en kun je het andere loslaten. En tot die tijd goed naar je hart luisteren. 😉

    • Lianne
      Auteur
      20 juni 2018 / 10:23

      Bedankt voor je lieve reactie <3 Het onderwijs is inderdaad ook zwaar. En dan te bedenken dat k dat werk eerst altijd heb willen doen! Nu dus echt niet meer! Wat fijn dat jij die keuze hebt kunnen maken om helemaal te stoppen! Ik geloof echt dat het een opluchting was. Werk moet je energie geven, niet energie kosten. Maar ik kan niet alleen maar op de portemonnee van mijn vriend leven en dat wil ik ook niet, dus vandaar dat ik het werk nog wel blijf doen, alleen dan minder uur. Hopelijk ben ik dan straks al een stuk dichter bij mijn passie!

  8. 20 juni 2018 / 11:11

    Ook heel erg herkenbaar! Doorzetten Lianne en hopelijk kun je op een gegeven moment doen wat je echt gelukkig maakt. En gelukkig zie je nog allemaal positieve dingen! Maar ik herken dit helemaal!

    • Lianne
      Auteur
      20 juni 2018 / 11:14

      Bedankt voor je lieve reactie <3 Helaas is dit inderdaad voor velen heel herkenbaar. Zo vervelend dat geld verdienen ons tegenhoudt om datgene te doen waar ons hart wel ligt. Maar ooit komt dat wel goed 🙂

  9. 21 juni 2018 / 22:08

    Zó herkenbaar dit! En ik weet precies wat je meemaakt, zit in hetzelfde schuitje. Echter wil het bij mij zo zijn dat mijn contract niet wordt verlengd. Dit is voor mij dus de perfecte kans om aan mijn ZZP’werkzaamheden te werken maar wel even wennen want er komt natuurlijk geen zelfde maandsalaris binnen. Maar ik wil er helemaal voor gaan en ik weet zeker dat het gaat lukken!

    Ik wens jou ook heel veel succes en gewoon doorzetten en doen wat je hart je ingeeft dan komt het helemaal goed!

    • Lianne
      Auteur
      22 juni 2018 / 13:25

      Heel veel mensen zitten in hetzelfde schuitje merk ik. Daarom is het inderdaad wel goed om hier eens over te praten. Het is wel even vervelend dat je dan niet hetzelfde maandsalaris binnenkrijgt, maar met hard werken, en als je het echt graag wil dan komt het zeker wel goed! Heel erg bedankt voor je lieve woorden <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *